https://www.independer.nl/ziekenhuis/regio/brabant-zuidoost/veldhoven/behandel-centrum-neurologie.aspxhttps://www.independer.nl/ziekenhuis/regio/brabant-zuidoost/veldhoven/behandel-centrum-neurologie.aspx
https://www.zorgkaartnederland.nl/zorginstelling/overige-kliniek-behandel-centrum-neurologie-veldhoven-3033956https://www.zorgkaartnederland.nl/zorginstelling/overige-kliniek-behandel-centrum-neurologie-veldhoven-3033956

Beoordeel ons op:

 

Meer over duizeligheid


Wat is duizeligheid?

Een duizelig gevoel is moeilijk onder woorden te brengen. Niet iedereen bedoelt hetzelfde met het begrip duizeligheid. Er bestaan verschillende vormen van duizeligheid. In het algemeen verstaat men onder duizeligheid het gevoel dat beleefd wordt als de relatie tot de ruimtelijke omgeving verstoord is. Het is het ondergaan van bewegingspatronen, die er in werkelijkheid niet zijn; duizeligheid is dus een illusie. Duizeligheid is altijd een symptoom, het is nooit een zelfstandig ziektebeeld.


Duizeligheid is een veel gehoorde klacht

Op het spreekuur van de huisarts is duizeligheid een veel gehoorde klacht. Als hoofdklacht komt het voor bij 3 tot 14% van de patiënten die een huisarts bezoeken. Het is ook een klacht die sterk leeftijdsafhankelijk is. Met name bij mensen ouder dan 65 jaar komt duizeligheid veel voor. Duizeligheid kan als zeer bedreigend worden ervaren: zij brengt de mens letterlijk en figuurlijk uit balans. Er kan een gevoel van onzekerheid ontstaan dat zich over alle aspecten van het dagelijkse leven uitstrekt. De sociale en maatschappelijke gevolgen van duizeligheid zijn vaak groot. Zeker bij oudere mensen kan het soms leiden tot verlies van zelfstandigheid.


Veel voorkomende oorzaken van duizeligheid

Elke stoornis op één van de plaatsen in het evenwichtssysteem kan duizeligheid en/of evenwichtsklachten veroorzaken.
Vooral een acute aandoening van het evenwichtsorgaan leidt tot heftige duizeligheid met misselijkheid en braken. Vaak ziet men de omgeving draaien of heeft men het gevoel zelf te draaien of opzij te worden geduwd. De klachten kunnen enkele seconden, maar ook weken duren, waarna spontaan herstel optreedt. De meest bekende stoornissen van het evenwichtsorgaan zijn:

• Benigne Paroxismale Positie Duizeligheid (BPPD), een goedaardige vorm van duizeligheid die optreedt bij bewegingen     

  van het hoofd;

• ontstekingen (na griep of middenoorontsteking), bijv. Neuritis Vestibularis;

• Ziekte van Ménière;

• Recurrent Vestibulopathy;

• Vestibulaire migraine;

• doorbloedingsstoornissen (TIA)

• goedaardige tumor op de evenwichtszenuw


Verder is hyperventilatie een belangrijke oorzaak van duizeligheid. Deze ademhalingsstoornis kan het gevolg zijn van stress en spanningen. Maar ook psychische problematiek, zoals ruimtevrees of een angstaanval, kan zich soms uiten als duizeligheid. Heel soms kunnen aandoeningen van het gezichtsvermogen of de oogspieren aanleiding geven tot duizeligheid. Ook het diepe gevoel kan gestoord raken bij aandoeningen van het zenuwstelsel in de benen, bijvoorbeeld bij suikerziekte. Duizeligheid kan ook ontstaat bij een storing in de regelcentra in hersenstam en hersenen. Dit kan optreden bij een doorbloedingsstoornis, een laag bloedsuikergehalte of vergiftigingen door alcohol- of medicijngebruik. Ook bloeddrukdalingen tijdens staan, soms als gevolg van medicatie kunnen leiden tot duizeligheid. Kortom, duizeligheid kent vele oorzaken die het de patiënt en de arts niet makkelijk maken om met de klacht duizeligheid om te gaan.


 

De informatie afkomstig van de evenwichtsorganen, de ogen en het diepe gevoel wordt in eerste instantie verwerkt in de hersenstam, in de zogenaamde evenwichtskernen, en in de kleine hersenen. Van daaruit gaan prikkels naar de spieren van het lichaam, zodat de houding aangepast kan worden en het evenwicht bewaard blijft.

Ook gaan er signalen naar de grote hersenen, waar het bewustzijn zetelt. Indien daar verkeerde of nog niet bekende signalen binnenkomen, ontstaat het gevoel van duizeligheid.


 

Werking halfcirkelvormige kanalen

De drie halfcirkelvormige kanalen staan loodrecht op elkaar. In de kanaaltjes zit een vloeistof: endolymfe. Bij beweging van onze hoofd gaat de vloeistof stromen. Zintuigcellen, kleine haartjes die in de vloeistof uitsteken, zullen door de stroming ombuigen. Hierdoor gaan er signalen naar de hersenen zodat we precies weten hoe het hoofd beweegt en in welke stand het hoofd staat. De halfcirkelvormige kanalen zijn gevoelig voor draaibewegingen van het hoofd.


Werking otoliethorganen; utriculus en sacculus

Aan de halfcirkelvormige kanalen zitten twee zakjes: utriculus en sacculus. Evenals de halfcirkelvormige kanalen zijn deze gevuld met vloeistof en zintuigcellen. Op deze zintuigcellen liggen kleine oorsteentjes. De zintuigcellen nemen drukveranderingen van deze steentjes waar. In tegenstellingen tot de halfcirkelvormige kanalen zijn de otoliethorganen niet gevoelig voor draaibewegingen van het hoofd, maar voor lineaire bewegingsveranderingen (bijv. in een lift of auto). Daarnaast zorgen ze voor een goede stand van het hoofd t.o.v. de ruimte.
De informatie vanuit de halfcirkelvormige kanalen en otoliethorganen bereikt de hersenen. Ze leveren een belangrijke bijdrage aan het in stand houden van het evenwicht bij stilstand en beweging en zorgen voor een stabiele blik tijdens hoofdbewegingen.


Uw verhaal

Verreweg het belangrijkste deel van het onderzoek is uw eigen verhaal. Op grond van uw verhaal kan vaak al vermoed worden wat de oorzaak van uw duizeligheid is of is geweest.
Om de precieze oorzaak van duizeligheid vast te stellen en/of andere ziektebeelden uit te sluiten is onderzoek nodig.


Standaard worden de volgende testen verricht:

• Evenwichtsonderzoek in de onderzoekkamer (lopen over een denkbeeldige lijn, voor en achteruit lopen met de ogen dicht)

• Onderzoek van de oogbewegingen met een speciale bril (Frenzel)

  1. De kiepproef van Hallpike (snel achterover kiepen van het hoofd en romp op de onderzoeksbank) waarbij duizeligheid soms

  kan worden opgewekt. Dit duurt maar enkele tellen en is beslist ongevaarlijk. Het is de bedoeling dat u probeert de ogen    

  open te houden als u duizeligheid ervaart, zodat de neuroloog de oogbewegingen tijdens de duizeligheid kan waarnemen.

  1. Bewegingsbehandeling volgens Epley. Soms zal de neuroloog direct na de kiepproef een behandeling uitvoeren om de duizeligheid daarmee direct te laten verdwijnen. Dit zal het geval zijn als de kiepproef de duizeligheid opwekt. De Bewegingsbehandeling volgens Epley zijn een aantal bewegingen die u onder leiding van de neuroloog uitvoert op de onderzoekbank. Ook deze kunnen de duizeligheid opwekken. De bedoeling is om hiermee de duizeligheid definitief te laten verdwijnen.

  2. Onderzoek van het gezichtsvermogen (met uw eigen bril op). Het is daarom belangrijk dat u uw eigen bril meeneemt of  

  lenzen in heeft tijdens  het onderzoek.

  1. Onderzoek van de reflexen aan de benen en het gevoel aan de voeten met een stemvork en een plastic staafje. Soms blijkt  

  duizeligheid te berusten op een evenwichtstoornis door een stoornis in de functie van de zenuwen die het evenwicht sturen. 

  Dit kan hiermee worden onderzocht.

• Meting van de bloeddruk tijdens liggen en staan.


Meestal is het mogelijk aan de hand van Uw verhaal en de standaardonderzoeken de oorzaak van uw duizeligheid vast te stellen. Aan de hand van de diagnose wordt u dan een behandelplan voorgelegd.


Individueel kan het voorkomen dat aanvullende onderzoeken nodig zijn, zoals:

• beeldvormende onderzoeken (CT, MRI) en/of

• vaatonderzoek (Duplex carotiden).

• gehooronderzoek (Audiometrie): met behulp van een koptelefoon wordt vastgelegd hoe uw gehoor is;

  1. longfunctieonderzoek (HV-provocatietest): hierbij wordt de koolzuurgraad in uw uitademingslucht gemeten en veranderingen 

  hiervan vastgesteld in verschillende testcondities.

• hartfilmpje (ECG)


© Neurologen van het Behandel Centrum Neurologie



Terug naar duizeligheid

 

Globale werking van het evenwichtsstelsel

Iedereen krijgt voortdurend informatie over de ruimte om zich heen en over de positie die het lichaam daarbinnen inneemt.


Die informatie is afkomstig van:

De evenwichtsorganen. De evenwichtsorganen bestaan uit halfcirkelvormige kanalen en otoliethorganen (utriculus en sacculus). We hebben er twee, ze liggen in het rotsbeen achter beide oren. Ze zijn gevoelig voor de stand en veranderingen van de snelheid van het hoofd; 

De ogen. De ogen zijn belangrijk voor de oriëntatie in de ruimte. Iedereen weet uit eigen ervaring dat als je de ogen sluit lopen of stilstaan moeilijker is. Het is dus moeilijker om bij gesloten ogen het evenwicht te behouden;

Het diepe gevoel in spieren en pezen. Vooral de signalen uit de benen en de nek geven informatie over de stand van het lichaam en van het hoofd ten opzichte van het lichaam.

Ligging van het evenwichtsorgaan

Het evenwichtsorgaan ligt in het binnenoor. Het is een zeer fragiel orgaantje en ligt daarom verscholen achter het rotsbeen, het stevigste bot van het lichaam. Samen met het gehoororgaan vormt het een anatomische eenheid. Gehoorklachten en evenwichtsklachten kunnen daarom gelijktijdig optreden.

Het evenwichtsorgaan bestaat globaal uit twee delen: de drie halfcirkelvormige kanalen en de twee otoliethorganen (utriculus en sacculus).